عنصر سیم پیچ که به عنوان مواد سیم یا سیم پیچ نیز شناخته می شود، با گرم کردن و نورد کردن بیلت های فولادی ساخته می شود. (مفتول نورد گرم به دلیل اندازه و کیفیت سطحی قابل استفاده برای تولید بست نمی باشد و باید مجدداً پردازش شود)
آنیل کردن: فرآیند عملیات حرارتی فلز که به آرامی فلز را تا دمای معینی گرم می کند، آن را برای مدت زمان کافی نگه می دارد و سپس با سرعت مناسب خنک می کند (معمولاً خنک کننده آهسته، گاهی اوقات خنک سازی کنترل شده).
هدف نرم کردن ماده یا قطعه کار پس از ریخته گری، آهنگری، جوشکاری یا برش، بهبود انعطاف پذیری و چقرمگی، همگن کردن ترکیب شیمیایی، حذف تنش باقیمانده یا به دست آوردن خواص فیزیکی مورد انتظار است. بسته به هدف، فرآیندهای بازپخت متنوعی وجود دارد، مانند بازپخت تبلور مجدد، بازپخت همدما، بازپخت همگن، بازپخت کروی، بازپخت تنش زدایی، بازپخت تبلور مجدد، و بازپخت تثبیت، بازپخت میدان مغناطیسی و غیره.
بازپخت کروی - کاربیدهای کروی، مواد پلاستیکی است. فولاد تا دمای 20 تا 30 درجه سانتیگراد بالاتر از Ac1 گرم می شود، برای مدتی نگه داشته می شود و سپس به آرامی سرد می شود تا ساختار کاربید کروی یا دانه ای به دست آید که به طور یکنواخت روی ماتریس فریت توزیع شده است.
فولاد پس از نورد و آهنگری با هوا خنک می شود. ساختار حاصل پرلیت لایه ای و سیمانیت مشبک است. این سازه سخت و شکننده است، نه تنها برش سخت است، بلکه در فرآیند کوئنچ بعدی به راحتی تغییر شکل داده و ترک می خورد.
ساختار پرلیت کروی شده از طریق بازپخت کروی به دست می آید. سمنتیت ذرات کروی است که روی ماتریس فریت پراکنده شده اند. در مقایسه با پرلیت پولکی، سختی کمتری دارد و برش و سخت شدن آن آسانتر است. هنگام گرم شدن، دانه های آستنیت به راحتی رشد نمی کنند و قطعه کار در هنگام سرد شدن تمایل کمی به تغییر شکل و ترک خوردن دارد.
ساختار کروی و لایه دکربوریزه را بررسی کنید تا اثر کروی شدن را تایید کنید.
