عملیات حرارتی اتصال دهنده ها فرآیندی جامع است که مواد را در محیط خاصی برای گرم کردن، حفظ حرارت و خنک کردن قرار می دهد و با تغییر سطح یا ساختار داخلی مواد، عملکرد آن را کنترل می کند.
هدف اصلی عملیات حرارتی اتصال دهنده ها به دست آوردن خواص مکانیکی خوب و جامع قطعه کار از طریق کوئنچ و تمپرینگ (کوئنچ معتدل در دمای بالا) است.
آنیل به این صورت است که قطعه کار را تا دمای مناسب گرم کنید، زمانهای نگهداری متفاوتی را با توجه به جنس و اندازه قطعه انتخاب کنید و سپس به آرامی آن را خنک کنید. هدف این است که ساختار داخلی فلز به حالت تعادل برسد یا به حالت تعادل نزدیک شود، برای به دست آوردن عملکرد خوب فرآیند و عملکرد استفاده، یا خاموش کردن بیشتر آماده سازی برای سازمان.
عادی سازی عبارت است از گرم کردن قطعه کار تا دمای مناسب و خنک شدن آن در هوا. اثر نرمال سازی شبیه به بازپخت است، اما ساختار حاصل ظریف تر است. اغلب برای بهبود عملکرد برش مواد استفاده می شود، و گاهی اوقات برای برخی از قطعات کم تقاضا استفاده می شود. به عنوان عملیات حرارتی نهایی.
کوئنچ سرد کردن سریع در آب، روغن یا سایر نمک های معدنی، محلول های آبی آلی و سایر محیط های خاموش کننده پس از گرم کردن و نگه داشتن قطعه کار است. پس از خاموش شدن، فولاد سخت می شود، اما در عین حال شکننده می شود.
تمپر برای کاهش شکنندگی قطعات فولادی است. قطعات فولادی کوئنچ شده برای مدت طولانی در دمای مناسب بالاتر از دمای اتاق اما کمتر از 650 درجه سانتیگراد نگهداری می شوند و سپس سرد می شوند. به این فرآیند تمپرینگ می گویند.
بازپخت، نرمال کردن، خاموش کردن، و معتدل کردن "چهار آتش" در عملیات حرارتی کلی هستند. کوئنچینگ و تمپرینگ ارتباط نزدیکی با هم دارند و اغلب در ارتباط با یکدیگر استفاده می شوند.
